Dansen

Lonneke's dans door het Leven

Over Lonneke

Welkom bij mijn columns, mijn blogs, mijn overpeinzingen, mijn wereld. Laat gerust een reactie achter via het contactformulier of onder het blog, of abonneer je op mijn website zodat je op de hoogte blijft van mijn laatste blogs.

Mijn naam is Lonneke Tomas, ik ben 34 jaar. Van oorsprong ben ik een ras-Brabander, maar mijn studentenleven bracht mij naar Leiden. Een stad waar ik sindsdien mijn hart aan heb verpand.
Mijn studentenleven bracht ook mijn eerste depressies. In 2006 kreeg ik de diagnose bipolaire stoornis en sindsdien bleef mijn leven een storm. Ik moest mijn studies afbreken, mijn betaalde banen hield ik niet vol. Ook kreeg ik in 2013 de diagnose cluster C persoonlijkheidsproblematiek. In 2015 kreeg ik een zeer vaak wisselende vorm van bipolaire stoornis, ‘ultra’ en later ‘gewoon’ rapid cycling.

Ik werk als vrijwilliger en ervaringsdeskundige bij het GGz-Informatiepunt, na  een fusie heet deze organisatie nu Stichting Lumen. Ik ben er de gastvrouw, het eerste aanspreekpunt en doe allerhande klussen. Hier kan ik mezelf zijn, hier kan ik alles uit mezelf halen, hier kan ik als het nodig is er alleen zijn om voor mezelf te zorgen. Tussendoor ben ik professioneel spreker op bijeenkomsten en congressen.
Bij Stichting Lumen leerde ik te schrijven over hoe ik mijn stormachtige wereld beleef.

Dansen betekent voor mij steeds opnieuw de draad weer oppakken. Steeds opnieuw de moed vinden om weer door te kunnen gaan. Steeds te huilen, te struikelen, verdrietig mogen zijn. Dansen is lachen, mijn passies volgen, me omringen met geliefden. Dansen is steeds weer opnieuw beginnen met leven.
Ik ben blijkbaar succesvol in dansen. Na ruim 3,5 jaar chronische suïcidaliteit is het me op 18 juli 2019 gelukt om ‘Project Leven’ te starten en het woord ‘chronisch’ achter me te laten.
Ik dans, ik dans heel graag. Dans je met me mee?

Dans nu ook op http://www.psychosenet.nl. Per 5 september 2019 ben ik daar gepromoveerd van ‘gastblogger’ naar ‘auteur’.

Advertenties